Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

δάχτυλα

γυναίκα στο νερό
με τις θηλές σου
να τρυπούν εκκωφαντικά
το λαμπρό φως
του μεσημεριού
κύμα το κύμα
έρχομαι
όλο και πιο κοντά σου
κλείνοντας
στον κύκλο
της αγάπης
όλη τη βαθύτερη
επιθυμία
γιατί δεν είναι μόνο
μια στιγμιαία
έκλαμψη
ή μια βουτιά
στο μέσα υπέροχο
κάνουμε έναν
δικό μας κόσμο
φτιαγμένο από
έρωτα
και αρμυρό νερό
άνοιξε τα χέρια σου
αγκαλιάζοντας
όλη τη θάλασσα
σε μια δρασκελιά
σαν τον εξερευνητή
ακολουθώ πιστά
τις φυσαλίδες
κι εμπνέομαι
στη ρότα σου
λίγο ακόμα
λίγο ανέμελο καλοκαίρι
ζητούσα
κι εσύ με χόρταινες
πλουσιοπάροχα
σε καιρούς μίζερους
πώς γίνεται κανείς
να τα έχει όλα
πόσο φοβάμαι
μη θυμώσουν οι θεοί
κι οι δαίμονες
από την τόση χαρά
που αβίαστα ρέει
απ' τα μουλιασμένα μου δάχτυλα

Με τον μαυλιστικά λικνιστικό ήχο ενός απ΄τους jazz masters της  Blue Note...






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά