Θεατής

Είμαι θεατής
τακτικός
παρακολουθώ ανελλιπώς
φυσιογνωμίες
ζωές
εκλείψεις
μέχρι και
τις εκφράσεις
περαστικών στ' αυτοκίνητα
περνώντας
ή και από τα βαγόνια
σαν σε ταινία
κουράζομαι αφάνταστα
απ' την ορμή του πλήθους
μόνο στο στήθος σου
μπορώ
να καταλαγιάσω
αυτή την ανάγκη
επιθυμώντας
και ζώντας
με την επιθυμία
είναι μακρινές αυτές οι μέρες
αλλά οι ώρες
λύνονται γοργά
σαν σκοινιά που σπάνε
παρασέρνοντας
έρμαιο στο κύμα
η πλώρη μου
βολοδέρνει
δεξιά ζερβά
και το φως
με συντρίβει
δος μου έναν ίσκιο
να σταθώ
χωρίς να ζαλίζομαι
πέρα δώθε
πίσω απ' τα χαμόγελα
βλέπω δόντια κοφτερά
και βλέμματα επίβουλα
πρέπει να τρέξω πίσω
να καλυφθώ
αχ και δεν με πιστεύεις
που γίνομαι ένα φιάσκο
κι όλο τρέχεις
και δεν φτάνω
ο θεατής
στην τελευταία σειρά
κρυμμένος
περιμένει τη στιγμή
όταν ξαφνικά
όλα τα φώτα στραφούν επάνω του
και όλοι
δείχνουν με το δάχτυλο
κι αρχίζουν και ρωτούν
"που ήσουν εσύ;"
τότε,
καλέ μου θεατή
δεν θα ναι πια
άλλη η επιλογή σου
παρά να παίξεις το κομμάτι σου
και να πάρεις τη θέση σου
γιατί κάποτε
οι  πρόβες τελειώνουν
κι από θεατής
γίνεσαι ο ήρωας
της σκηνής