Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γενέθλια

Υπόσχομαι
να παραμείνω
ανεπαρκής
ένα εν εξελίξει σχέδιο
που
θα δοκιμάζει
τις αντοχές σου
ανερμήνευτο
περίπλοκο
κι ακατανόητο
χωρίς εύκολες παραδοχές
αυτοϋπονομευόμενο
αλλά και με πίστη
κι ελπίδα
υπόσχομαι πως
δεν θα εκπληρώσω
κανέναν στόχο
στο ακέραιο
κι ούτε θα συναγελάζομαι
με συρφετό
αυτάρεσκων
σοβαρών κλόουν
υπόσχομαι
να μην καταντήσω
καρικατούρα
να μην γελοιποιήσω
τον ρόλο μου
αν ποτέ
μπορέσω κάπως
να τον προσεγγίσω
ερμηνευτικά
σου υπόσχομαι
να παραμείνω
ένα μυστήριο ανερμήνευτο
γρίφος
που λύνεται εν ριπή
μόνο μέσα
στα δικά σου χέρια
πανεύκολα
σε δύο κινήσεις
υπόσχομαι
να γελάω περισσότερο
και να απέχω
απ' τον κόσμο
λιγότερο
να διατηρήσω ένα σχήμα
αξιοπρέπειας
κι απροσποίητης
ευγένειας
υπόσχομαι
κατάφαση νεότητας
με απόσταγμα
μεστότητας
υπόσχομαι
ν' ακροβατώ
επάνω σ' αυτή
την λεπτή καμπή
που λέγεται
παρόν
εδώ
στιγμή
τώρα
είμαι


Άλλη μία κλασική αξία απόψε σε πιο pop "πακέτο", ως κέρασμα, σε όσους έστειλαν τις ευχές τους, αν και απεχθάνομαι τον εύκολο κι ετοιματζίδικο τρόπο της λεγόμενης "κοινωνικής" δικτύωσης... Συγχωρέστε με, είμαι ήδη παρελθόν







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά