Το φως που έλκει

Αμαρτωλή μου σκέψη
καίγομαι εκουσίως
και παραδίνω ψυχή και σώμα
χωρίς αντίσταση καμία
κι όμως
δεν λαθεύει καθόλου
αυτή η έκτη αίσθηση
αναδιφά διαρκώς
μέσα σου
ανακαλύπτοντας
καινούριους ορισμούς
που μόνο σωματικά
κι αδρά
είναι δυνατόν να ειπωθούν
ένα πέρασμα αρκεί
είναι το θεϊκό χέρι
που δίνει
αυτή την υπεροχή
όχι, όχι
είναι μια εσώτερη
πηγή ηδονής
που υλοποιείται
μέσα σε μια έξαψη
που η μορφή πυρπολεί
και υπερτερεί
κάθε σκέψης
μία από σκηνής
εκτός σκηνής
παρουσία
τόσο γλυκά
ηδονικά περάσματα
μα δεν φτάνουν
τα φιλιά
δεν μπορεί να φτάνουν
τι είναι το περισσότερο
να κατέχεις
ή να λαχταράς
ποια απροσμέτρητη
δύναμη έκφρασης
τα λόγια μου
ασθμαίνουν
όπως κι εγώ ο ίδιος
που προσπέφτω
να γίνομαι ο βωμός
και το θυσίασμα
ο πέπλος
που πέφτει στα πόδια σου
το βαθύ σου βλέμμα
που ανεξιχνίαστα οδηγεί
κάθε μου σκέψη
πρωί και βράδυ
τι είναι οι μέρες μου
παρά
διαλείμματα ακύμαντα
μια αχανής χρονική παύση
μέχρις ότου
να ξαναπιάσω
το νήμα σου
πού να βρω
περισσότερη δύναμη
πιο πολλά θέλω
πιο έντονη βούληση
για να την απλώσω
εδώ μπροστά σου
χωρίς καμία ντροπή
ή έπαρση
γυναίκα
εμμονικά
ταυτίζομαι
στο κάθε σου θέλω
κι ακολουθώ
την τροχιά σου
ένας δορυφόρος
που έλκεται
απ' το φως σου