Η δροσιά του Ιούλη

Μου αρέσει πολύ
που κατεβαίνουμε
και ανεβαίνουμε
μου αρέσει
η διατάραξη
της κοινής ησυχίας
το ξύπνημα
απ' τη ραστώνη
αλλά κι η ίδια
η ραστώνη
μου αρέσει
η επίγνωση
του κινδύνου
λίγο πριν
τον εκτροχιασμό
κι όλα
μέσα στο χαλασμό
να κλυδωνίζονται
στο έσχατο ηδονικά
αλλά'
με σταθερό χέρι
και με το άρωμα
στο σώμα
που αναδεύεται
αργά
απολαμβάνοντας
το κάθε λίκνισμα
την κάθε ώση
με τα δάχτυλα
τεντωμένα
στο πιο βαθύ
αναζητώντας
στο σώμα
όλα βρίσκουν
τη νέα θέση τους
πόσο μ' αρέσει
να επιπλήττεις
τις άκαιρες
αναπολήσεις μου
κι επιτακτικά
να λέει
το κορμί
που και ντυμένο
συγκλονίζει
σαν γυμνή αλήθεια
που έχει φωνή
και λατρεία
είμαι εδώ!
μη μ' αναζητάς αλλού
και με το μαύρο
μακρύ σου ρούχο
να περνάς
και να σκορπάς
ανατριχίλα
σαν καλοδεχούμενη
δροσιά
του Ιούλη