ιριδισμοί

Ιριδίζον φεγγάρι
δεν σε πρόφτασα
κράτησα λίγο
απαλά τη στιγμή
μέσα στα χέρια μου
σύντομη
διαυγής
έντονη
με τη γεύση ακόμα νωπή
δεν ήθελα ακόμα
να φτάσω στην περιγραφή
ώσπου
γυρνώντας το βράδυ
είδα το ιριδίζον
φωτοστέφανο του φεγγαριού
οδηγώντας πιο πριν
υπνωτισμένα
σχεδόν διαπερνώντας
σαν διάφανος
η αλήθεια μου είναι
άμμος
ανάμεσα στα δάχτυλα
και στα σεντόνια
το νερό που τρέχει μετά
αλλά αφήνει ευλαβικά
τη γεύση και το άρωμα
δεν μπορούμε παρά
κάτω από αυτόν
τον ηλεκτρισμένο ουρανό
με τον ήλιο να φορά
τα ανάκατα σύννεφα
να τρέχουμε
και να περνάμε
μέσα από τα διάφανα νερά
το  ιριδίζον φεγγάρι
είναι το απείκασμα
αυτών που δεν προλάβαμε
όπως
όταν καταπίνοντας χιλιόμετρα
βλέπεις πίσω
στον καθρέφτη
τις ώρες που περάσανε
να στροβιλίζονται
με τον αέρα
αν ακουμπώ το χέρι'
στα γόνατά σου
ξέρω σίγουρα
πού πηγαίνω
και ο δρόμος απλώς
κυλάει, κυλάει
όπως προσμένοντας
για να κυλήσω
ξανά μέσα
ανάδευε την άμμο
με το πόδι
εγώ θα σε φέρω πίσω
μη σε νοιάζει τίποτα
ό,τι αγαπώ
είναι μέσα μου
σαν το φεγγάρι θα σκορπώ
ένα στεφάνι χρώματα
για την αγάπη