Το κουτί

Ο καιρός θα κλείνει
οι μέρες
ανακυκλώνοντας
προσπαθώ
κατά το μέρος
που μου αναλογεί
να φτιάξω έναν κόσμο
να μπορώ
ν' αναγνωρίζω
το διάφανο πρωινό
τη γραμμή της θάλασσας από ψηλά
την υπογραφή του Λυκαβητού
μέσα απ' το φεγγίτη
της μονοκατοικίας των θεών
κρατώ, ωστόσο,
και κάτι ακόμα
πιο απτό
μέσα στο κουτί τους
τις στιλπνές μπαλαρίνες
κι αυτό
όσο κι αν με χλευάζετε
είναι η σκευή μου
και το εισιτήριο
για να κρατώ
τις αισθήσεις μου
ζωντανές
δυο γόβες
μπορεί να σημαίνουν
και τα πάντα
το να έχεις '
το να είσαι
θα το πω ξεδιάντροπα
η αφή
το δέρμα
το λουράκι το λεπτό
η κίνηση που υπονοείται
υποθάλπουν
το πάθος μου
ευτυχώς
όλα αυτά
ιδιωτικά καλά κρυμμένα
στο σκοτάδι
μην πείτε ότι
τα μαρτύρησα όλα
αν και
δεν δίνω μία
για την υπόληψη
εάν διακυβεύεται
το πάθος μου
ομολογώ
και το κουτί μου
 γι' αυτό που έχω
ευγνωμονώ