Οκτώβρη

Αποκόμματα κρατώ
εισιτηρίων και στιγμών
στο πάνθεο
των μικρών μου αναμνήσεων
έτσι
πορεύομαι χωρίς
ν'  ανησυχώ για τον καιρό
ένα σου φιλί
και ντύνομαι για τον χειμώνα
το κορμί σου η πανοπλία μου
βόρειο κρύο
καθαρό και κρυστάλλινο
το δέρμα και η γεύση
το αποτύπωμα στη γλώσσα
θέλω να το φιλώ και να το φιλώ
αγαπώντας σε
θα απομυζώ όλο το χυμό
έτσι ευχαριστημένος πια
σαν μέλισσα στον τρύγο
θα κολλήσω επάνω
τόσο ώσπου να γίνω
σαν παλιό απόκομμα
που παίρνει πια
και χρυσίζει
απ' την πατίνα του χρόνου
αυτά είναι πράγματα πολύτιμα
ακριβή μου αγάπη
που τώρα ίσως
δεν φαίνεται η αξία τους
μα σκέψου
αργότερα πολύ
πόσο γλυκές
μικρές μας αναμνήσεις
όχι για τα θεάματα μα
που κράτησες το χέρι σου
στο μισοσκόταδο
κι έτσι θα λέμε να
δεν χαθήκαμε
στης πολυκύμαντης ζωής
το απροσμέτρητο
κι έτσι μετρήσαμε πλέον
τις καινούριες μέρες
αγαπώντας τες
σαν ήλιους
μες τη συννεφιά του Οκτώβρη