Χάλκινο καράβι

Μέσα στο πέλαγος
αέναος ταξιδιώτης
των οριζόντων οι γραμμές
το συνεχές
κι ένα χτύπος στην πόρτα
το κουδούνι
η γλυκιά προσμονή
και οι σιωπές
τα καλοκαίρια
που αφήσαμε
στην άμμο
και στο σπίτι μια γωνιά
να κρατηθείς
αν θέλεις τύλιξε  τα πόδια σου
κοντά μου
θα δυναμώσω τη φωτιά
να ζεσταθείς
πόσο μ' αρέσει ο καιρός
που όλα τα φέρνει
κι όλα τα παίρνει
και γυρνάμε γύρω
εμείς
στην κουπαστή
απ' το κρεβάτι θα πιαστούμε
κι έτσι γλυκά
θα ταξιδεύουμε
θαρρείς
τώρα που παίρνει
και νυχτώνει δε με νοιάζει
θα σε κρατάω αγκαλιά
από νωρίς
όταν θα σβήνουνε τα φώτα
στο σαλόνι
και με τη γάτα'
θ' ανεβαίνουμε
κι οι τρεις
πάνω στο χάλκινο
δικός μας το καράβι
να ταξιδεύουμε  στον κόσμο
αποβραδίς