Masterpiece

masterpiece
τα λίγα και απλά
πράγματα
πεσμένα άτακτα
άλλα στο πάτωμα
άλλα ριγμένα πρόχειρα
και βιαστικά
ν 'απαλλαγώ
από αυτό το βασανιστικό ρούχο
που με σφίγγει αναίτια
το σώμα που θέλει
να αναπνεύσει
που θέλει
να λατρέψει
και να λατρευτεί
το τέλειο είναι
το αληθινό
αυτό που γνωρίζεις
και ονοματίζεις
με τη συνδρομή
όλων των αισθήσεων
όταν
φτάνοντας σε άλλα μέτρα
πληρότητας
όλα τα νιώθεις
σαν ένα
το ακέραιο
και ολόκληρο
που πρέπει να ήταν κάποτε
οι άνθρωποι το έχασαν
από τότε
χωρίς έγνοια για το πώς
χωρίς όριο και φύλο
όλοι ψάχνουν
αυτό που δεν περιγράφεται
δεν αντιγράφεται
δεν ιστορείται
κι εγώ ένα φτωχό απείκασμα
σχεδιάζω
όταν όμως
δεν ξεχωρίζει
εγώ-εσύ
όταν
το υπέρτατο πλημμυρίζει
απ' άκρου σ' άκρο
όταν
κλείνοντας τα μάτια
βλέπεις πιο καθαρά
και διάφανα όσο ποτέ
μετά μπορείς
ήσυχα
να αποκοιμιέσαι
γιατί όλα
βρίσκουν ξανά
το αρχικό τους σχήμα
ανθρώπινο
αριστουργηματικό

Απλώς, γιατί το άκουσα σήμερα κι είναι  ένα μικρό μόνιμο σημάδι στο χρόνο...