Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγια

θα κρατήσω μέσα
μαζεύοντας πολύτιμα
και με χείλη
και θωπείες
θα κατεβώ στο αγαπημένο
στο σημείο που τέμνεται
και ρέει κάθε χθες και αύριο
το μυστικό και φανερό
όποιος μπορεί να το δει
και να το νιώσει
προσφέροντας
ανίερες άγιες σπονδές
γυναίκα
που κατέχεις τους θεούς
που έρχονται να κατοικήσουν
μέσα σου
και μόνο εσύ μπορείς
το θέλω σου
να το μετουσιώνεις
μανία ιερή και βλάσφημη
με λόγια γλυκά και αιματηρά
κλείσε τα μάτια
κι έλα σημάδεψέ με με γυαλί
σφίξε με μέσα σου
κάνε με
μέσο και σκοπό\
κυρίευσέ με
ως το έρμα μου
ας νομίζω
πως κερδίζω εγώ
κουρσεμένος και τρελός από σένα
και γλυκά και με τρελή χαρά
αυτό που καιρό τώρα
περιμένω ν' αποθέσω
στην εικόνα σου προσφέροντας
λατρεία κατ' εξακολούθησιν
πώς να σε φτάσω
πιστά θ ακολουθήσω
έως εκεί που μπορώ
κι ύστερα
θ ξετυλίγω με δέος
το νήμα
του άγ(ρ)ιου στεναγμού σου






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά