Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτινά

Δεν θέλω γιορτές
ούτε και φώτα
θέλω μόνο ένα σινιάλο
από την άλλη την πλευρά
τη σκοτεινή και παγωμένη
του άθλιου φεγγαριού
δεν θέλω τραγούδια
ούτε χαζοχαρές
θέλω μια άγρια χαρά
έναν χορό
γυμνό χορό
μεθυσμένα υγρά μάτια
και θωπείες σκοτεινές
θέλω αλμύρα του χειμώνα
και γιορτινές δαντέλες
ν' αγγίξω με τ' ακροδάχτυλα
τις λεπτές μαύρες κλωστές
που καμπυλώνουν κι εισχωρούν
να ελευθερώσω
στεναγμούς
άγριες φωνές και μουγκρητά
λόγια παράξενα
μανιασμένα
λόγια ασυνάρτητα
και διαστολές
να διατρέξω απ' άκρη σ' άκρη
το μέσα ρούχο που πιέζει
που αγκαλιάζει τα κορμιά
θέλω τη γεύση
που κεντάει
και πλημμυρίζει
τις αισθήσεις
θέλω να σ' έχω ώρα πολλή
και να με παίζεις
με τα χέρια σου
θέλω να σμίγουμε στο φόντο
από τρελά μικρά λαμπιόνια
και γερασμένους Αη βασίληδες
το δώρο μου
να είναι πόθος
και παραισθήσεις και μια ζάλη
θέλω
αν είναι δυνατόν
να παρατείνεται πιο πέρα
όταν θ΄αλλάζουμε ευχές
να σ έχω ακόμα
σώμα κι αίμα
νωπό επάνω μου
να σε φοράω

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά