όποτε θελήσω

είδα ένα όνειρο
δεν μπορώ να θυμηθώ
ήμασταν καλά
κάπου
όταν πέφτουν οι σκιές
γύρω απ' το τετράγωνο
βλέπω κάτι κόκκινα σύννεφα
σαν χαρακιές από φιλιά
που έμειναν
κοιμάμαι επάνω
στα μυστικά σου έγκατα
κάτω μου περνά
ένας πηχτός χείμαρρος
ζεστό αίμα
και σάρκα που χιμάει
κατά πάνω στο χρόνο
και τον ξεσχίζει
με ηδονή
τότε
όταν με παραπιάνει
αυτή η έπαρση
για το απαλό σου λείο
αφήνω τα μάτια μου
να προσηλώνονται
στο σημείο
και δίχως καμία προσπάθεια
μπορώ
να σε φέρω εδώ στο λεπτό
κι όχι μόνο
ακόμα, ορκίζομαι,
πως νιώθω γύρω μου
το σμάλτο
και μία θέρμη ανείπωτη
τόσο που
με τρομάζει
καμιά φορά
αυτή η ευκολία
να γίνεσαι δική μου
όποτε θελήσω