Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

me n bob

Εγώ και η bob
τα πάμε μια χαρά
μοιραζόμαστε
το νερό το φαγητό
και άπειρα μυστικά
η bob είναι διακριτική
δεν δίνει σημασία παρά
μόνο
σε ό,τι την αφορά
με την επιμονή της
επιβάλλεται
κι είναι αλήθεια
αξιοζήλευτο πώς
διεκδικώντας το χάδι
και την προσοχή
εγώ και η bob
δεν λέμε πολλά
δεν χρειάζεται άλλωστε
ό,τι χρειαζόμαστε
είναι εδώ δα
ο κύκλος μας στενός
όχι πολλά πολλά
με τον έξω κόσμο εκεί
εγώ είμαι το ego
κι η bob το alter
ή μπορεί κι ανάποδα
δεν είμαι και πολύ σίγουρος
τελευταία
δεν είμαι και πολύ  αισιόδοξος
τελευταία
τόσο που
άρχισα να κρατάω σημειώσεις
- η bob αδιαφορεί -
8:30,
10 και κάτι
μισές ώρες
κομματιασμένες
σαν μνήμες άνοιας πρώιμης
ή σαν τουβλάκια για μωρά
με πλήρη άγνοια
γι' αυτό το βάσανο
τον χρόνο
πάμε να φάμε, bob,
κι αύριο
θα το ξαναπιάσουυμε
από κει που το αφήσαμε










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά