Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

persona

Είδα
από κοντά
πολύ κοντά
βυθίστηκα μ' εμπιστοσύνη
είδα την αγάπη
να χαμογελά
και γέλασε η ψυχή μου
ως τα σκοτεινά βάθη
εξορύσσοντας
θέρμη και πυρήνα
κι αν παρατήρησες
στο δωμάτιο
δεν έπαψε στιγμή
να διαχέεται 
ένα γλυκύτατο φως
απαλό κι εύγευστο
σαν σταγόνα
από τα χείλη σου
αυτό το άρωμα
που αδυνατώ να περιγράψω
αναδύεται αυτόνομα
κυριεύει το χώρο μου
εκτοπίζοντας όλα
τα περιττά
το άρωμα του δέρματος
γιατί το δέρμα
λέει αλήθεια
λέει και φόβο
και θέλω και ποθώ
ως ένας λεπτότατος αιθέρας
καλύπτει
κάθε εξωτερικό θόρυβο
κι ασχημονία
γι αυτό μην απορείς
που το ψάχνω
σαν το ζωντανό
που έρχεται αναζητώντας
το οικείο
το αγαπημένο
αγαπώ αυτό το νέφωμα
μέσα του
εγκολπώνομαι
όλα στη θέση τους
το χέρι με το χέρι
οδηγός η αιδοιοσύνη
που πιστεύω
θα μπορούσα
ν 'ακολουθώ
από μακριά
είναι πια ένα
το εγώ και το εσύ
κι αν εξηγώ
δεν το χρειάζεσαι
μόνο έλα κοντά
και τύλιξέ με
οριστικά
κι αμετάκλητα
θα καίομαι
σταθερά
στο βωμό των βέβηλα ιερών
λαγόνων σου


 Απόψε, ένα πραγματικά "οργασμικό" εκπληκτικό τρίο...λεπτομέρεια, πίσω από το κόντρα μπάσσο,,,






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά