broken distorted

broken distorted
τι ωραία που κυλάει κυλάει
η μηχανή ανάμεσα στα φώτα
τα παιδάκια κι ο κόσμος
όλοι τόσο φανερά
ευχαριστημένοι
με τους εαυτούς τους
πλέω
μέσα σε αυτή τη δίνη
ζαλίζομαι κι
αφήνομαι να με παρασέρνει
σφαδάζω από την ίδια μου
την ορμή
πώς πέρασε έτσι
τόσο φως
πώς διαχύθηκε
πού πήγε
πηχτό σκοτεινό μου
θα βγω έξω
να σε βρω
κι ωστόσο
θα γυρίσω και να
θα είσαι εδώ
σκοτάδι που το γεύομαι
με το στόμα
με το σώμα μου
πηχτό σαν στάχτη και νερό
ξέρεις πως
κάθε βράδυ
τελευταία ανελλιπώς
εισχωρείς κρυφά
κάτω απ' τα σεντόνια μου
το πρωί
σε απλώνω στον ουρανό
τινάζοντας ένα σύννεφο
αφού σε φόρεσα
το μέσα μου έξω
και ζεις συνεχώς
στο δικό μου επιμύθιο
broken, scattered, distorted
disorder within
blooming in pain
blossom my fear
darkened, my  dear
my memory alive
my tear that I hide