je pouvais

Θα μπορούσα
να σε αναγνωρίσω
ανάμεσα από χιλιάδες
να διακρίνω
το βάδισμά σου
το λίκνισμα
των γοφών
το ελαφρύ
σκύψιμο
του κεφαλιού
μια από δω
μια από κει
τα ζωηρά χρώματα
που σε ντύνουν
τις γάμπες σου
εξαίσια μαυρισμένες
μες το χειμώνα
το στήθος σου
που προβάλλει
μέσα απ' τ' ανοιχτό πουκάμισο
τα όμορφα χείλη
με το κραγιόν
που τόσο σου πάει
τους γλουτούς
που μ' επιμέλεια κρύβεις
κάτω απ' τα φαρδιά ρούχα
τα μάτια σου
με τη μωβ σκιά
το στόμα σου
το γλυκό και λάγνο
που τόσο δεν χορταίνω
την καμπύλη της Αφροδίτης
που μου αρέσει να μετρώ
με τ' ακροδάκτυλα
όλ' αυτά που με
περίσσιο εγωισμό
μα και ανείπωτη προσμονή,
τόση που κάποτε
με περιβάλλει και με αφήνει
χωρίς ανάσα
χωρίς σώμα
λέω, δικά μου
δικά μου
όλα αυτά
και πάλι τίποτα
δεν είπα
αλήθεια
θα μπορούσα
γιατί εσύ μόνο
εσύ