Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κυλώντας

Να είμαστε
όπως τώρα
χρόνια μετά
ποιος κοιτά
αυτό που έχει
σημασία
είναι για μένα
τελικά
να είμαστε
κάτι που λένε
ότι υπάρχει
παντοτινά
οι μέρες φεύγουν
 κι οι νύχτες
σβήνουν
αλλά εσύ
μην προσπερνάς
γιατί αν περάσεις
όλα στο τίποτα
θα χαθούν
οριστικά
ενώ αν είμαστε
όπως είμαστε
έτσι όπως ξέρουμε
απλά
τίποτα πια
δεν με φοβίζει
τίποτα
μόνο δεν μετρά
αν αντέχουμε
να έχουμε
και να γελάμε
σαν παιδιά
να λέμε, κοίτα,
όλα είναι εδώ
εσύ εδώ
να μην τρομάζεις
οι σκιές
να διαλύονται
το χέρι μου κρατώντας
τα σκοτάδια
να καταλύονται
αν είμαστε
έτσι απλά
δεν μιλώ
και σωπαίνω
και σημαίνω
κάθε σου σκέψη
το τίποτα
καταλαβαίνω
δεν είναι τίποτα
μη φοβάσαι
θα  είμαι δώ
όσο το θέλεις
και για το αύριο
μπορώ
ν' αφήνομαι
καταλαβαίνεις
σε σένα
κι όταν δεν θα 'χω
τον καιρό
πάλι θα έρχομαι
σε σένα
κι όταν όλα
θα περνάνε
πάλι θα δίνομαι
σε σένα
ώσπου ο χρόνος
να μείνει μόνος
θα κυλάω
μέσα σε σένα...






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά