Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρχή

Μη μου μιλάς
μόνο άγγιξε με
γι' απόψε λίγο
είναι πολλά
όσα χρωστώ
μες τη ζωή
μόνο για χάρη σου
θέλω απόψε
να ξεφύγω
να ταξιδέψω
σε ένα όνειρο
απ' την αρχή
μη με ρωτάς
μόνο το χάδι σου
δος μου για λίγο
να με κοιτάς
καθώς θα γίνομαι
εγώ εσύ
κι όταν θα έρθει
το πρωί
πες μου να μείνω
για όλα τα χθες
που δεν προφτάσαμε
μαζί

Πες το τραγούδι σου
το πιο παράξενο
κι αγαπημένο
κι  άσε με μόνο
να είμαι στο σώμα σου
ένα ρεφρέν
κάτι που πάντοτε
ξαναγυρνάει
αγαπημένο
σε μια στροφή
και ξαναρχίζει
απ' το μηδέν

Μη μου ζητάς
μα φίλησε με
στο σκοτάδι
η ώρα δύο
για μας τους δύο
είναι η στιγμή
μόνο για σένα
έχω στο σώμα μου
κρυφό σημάδι
σε σένα αφήνω
κάθε μου σκέψη
βράδυ πρωί
να με κρατάς
καθώς θ' αφήνομαι
ψυχή και σώμα
να με φυλάς
μέσα σου μόνο
σαν τη σιωπή
κι όταν θα έρθει
γλυκά  η μέρα
πες μου να μείνω
για όσα πάλι
θα μοιραζόμαστε
απ' την αρχή

Πες το τραγούδι σου
το πιο παράξενο
κι αγαπημένο
κι  άσε με μόνο
να είμαι στο σώμα σου
ένα ρεφρέν
κάτι που πάντοτε
ξαναγυρνάει
αγαπημένο
σε μια στροφή
και ξαναρχίζει
απ' το μηδέν




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά