Ex Post

Μια ωραία και παράξενη εκδρομή κοιταχτήκαμε για λίγο και ξανά ερωτευτήκαμε απ' την αρχή τα πιο όμορφα ταξίδια τα κάναμε εδώ η χρεία σαν τα τοπία που περνάνε μια κάμερα τραβάει τρέχοντας απ' τ αυτοκίνητο διαδέχονται οι τόποι οι άνθρωποι το σκοτεινό δωμάτιο δεν φοβάσαι πια να μείνεις πίσω οι άλλοι περάσανε στην κράσπεδο αναπάντεχα κυκλάμινα τέτοιες μέρες στη βροχή το σπίτι μου στον αέρα περπατώντας κάνοντας κύκλους ξαφνικά πανσέληνος σήμερα; χθες; λες κι έχει σημασία αν μιλήσουμε ναι αυτό έχει δε ζήτησα τίποτα κανένα δώρο κάθομαι στο δωμάτιο που ούτε καν παιδικό ήταν ποτέ και στήνω φανταστικές μάχες με τα πλαστικά φτηνά στρατιωτάκια μου έζησα από μικρός μόνος μου έτσι μ' έμαθαν τόσο που κόντεψα να φτάσω ν' αγαπώ μόνο εμένα μισώντας με μαζί άκου,  είναι πράγματα που δεν ξέρεις δεν τα 'χουμε πει και όλα δος μου μια ευκαιρία να ξαναθυμηθώ άσε με να βρω ξανά τα λόγια βοήθησέ με να τα ψιθυρίσουμε κοίτα με στα μάτια...

Πώς μου 'λειψες σήμερα πολύ δεν ξέρω γιατί μη με ρωτάς η αγάπη δεν ζητά να εξηγήσεις κι ας ήμουνα στον κόσμο κι ας γυρνούσα μακριά σου δεν θα ήθελα  να ζούσα μονάχα στο πλευρό σου να ξυπνούσα Και σε ζητάω όσο η μέρα κι αν περνά δεν προχωράω όσα κι αν κάνω τα ξεχνώ κι όλο ρωτάω για το θεό πόσο πολύ σε αγαπάω Κι αν έγιναν πολλά κι μέρα αν γύρισε δεν ήσουν εδώ κι αυτό μου στοίχισε κοιτάζω τον ορίζοντα στα μάτια σου ανοίγω τ΄αρωμά σου που μου άφησες τα χέρια σου στο σώμα μου που κάρφωσες και λέω όπου να 'ναι θα φανείς Και σε ζητάω όσο η μέρα κι αν περνά δεν προχωράω όσα κι αν κάνω τα ξεχνώ κι όλο ρωτάω για το θεό πόσο πολύ σε αγαπάω Τις μέρες θα μετράω και θα γίνεσαι κάτι που είναι μέσα μου θ' αφήνεσαι στα χέρια μου γλυκά να ταξιδεύεις και θα 'ρθει ξανά Παρασκευή βροχή τ' απόβραδο μα θα ναι σαν νησί το Σαββατόβραδο εσύ κρυφή ακτή για να σε πάρω...

Σχέδια πλάνα ανοίγουμε χάρτες τα κορμιά μας και μπαίνουμε στον κόσμο με τη βεβαιότητα και το θάρρος μιας άλλης μέρας η σύνεση έρχεται μοιραία προσπαθείς και προσπαθείς στέκομαι καλά κι είμαι εδώ το ξέρεις όπως κι εσύ που περιμένεις από μένα πιο πολλά είμαι εδώ και μένω κι όλα αυτά που δεν προφταίνω φεύγουμε γυρίζουμε ξανά κι οι φίλοι κουρασμένοι θα χαιρετάνε από μακριά θ αφήνουν πάντα κάτι μέσα μας βαθιά κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει είναι δικό μας στο πλευρό μου στάσου τώρα τώρα ακόμα πιο πολύ είναι ανάγκη μ' όλο το θέλω σου να δίνεσαι στη μάχη δεν πρόφτασαν οι φίλοι και μας αφήσανε αλλά χωρίς αυτή τη λύπη χωρίς το κάτι αυτό που λείπει τι θα 'ταν όλα τελικά όλα γυρνάν μες στο μυαλό μου κι όλο σε θέλω μόνο δικό μου το βράδυ αυτό μείνε στο σπίτι έστω για λίγο έστω απόψε είναι για μένα είναι για σένα η ιστορία μας αυτά που λέμε κι άλλα πολλά που μόνο νιώθουμε απλά με  ένα σώμα και στο στρώμα θα πλαγιάσω και ...

Τρέχουμε μαζί με τις μέρες τα σύννεφα περνάνε κι η νύχτα έρχεται πάλι να σε βρει ξέρω πως είσαι εκεί θα ΄θελα να μπορούσα να σ' έχω όμως το περισσότερο δεν είναι αυτό που κάνει τη διαφορά εντάξει άλλοι το έχουνε δεν το μετράνε καν σπαταλάνε την κάθε μέρα με τη βεβαιότητα της επόμενης ίδια παρουσία στον ίδιο χώρο στον ίδιο χρόνο όμως ο χρόνος και ο χώρος είναι να βλέπεις και να ανακαλύπτεις να κοιτάζεις έντονα και να βρίσκεις πάντοτε κάτι που να λες κοίτα να εδώ ως το μικρό το δαχτυλάκι σε ανακαλύπτω με έκπληξη πώς γίνεται και συνδυάζεται η σαγήνη της γυναίκας με το αναπάντεχο άρωμα που έχει ένα κορίτσι βλέποντας σχεδόν κρυφά όταν ας πούμε ετοιμάζεσαι για τη δουλειά κι ανακαλύπτοντας τις κρυφές αναλογίες σου το νεανικό στήθος που κρατώ στα χέρια μου απαλά αγγίζοντας ή και με ένταση κοίταξε πόσο ξεχωρίζει στο στόμα μου με τη δροσιά και το αλάτι σβήσε το φως θέλω να ψηλαφίζω και να κρατώ τη μνήμη της αφής σου ν' αγγίζω τη γρα...

Ξεκινάς κάπως αναζητώντας ένα δρόμο ένα πέρασμα μια διάβαση στο αδιάβατο μου πες και πάλι ότι δεν είναι οι τόποι αλλά οι άνθρωποι πόσο περισσότερο δίκιο να έχεις οι άνθρωποι... ευκαιρίες δυνατότητες θα πει διαλέγοντας αν είχα άλλη μία μοναδική αν θα μπορούσα να έχω το δικαίωμα να ζητήσω κάτι ακόμα σε αυτή τη ζωή αν όλα είναι μια στέρεη απόφαση βλέποντας μια φορά καθαρά βαδίζοντας σίγουρα και όχι με τεθλασμένες γι' αυτούς που έχουν το θάρρος ν' ακολουθούνε αυτό που λέμε μοίρα, όνειρο, επιθυμία ξέρεις πως δεν δίνει πολλές κάποτε μάλιστα σαν να εκδικείται κοίτα, σκέψου πόσες φορές κάτι που δεν έκανες αν και το νιωθες σωστό κύλησε χρόνος κι άλλος χρόνος έτσι που πια να μπορείς να μετράς και να λες να, σήμερα μια καλή μέρα καταργώντας απόσταση, δισταγμό στο όριο φτάνοντας κι είναι τόσο αυτά που μας ακολουθούν αλλά τις στιγμές που λες πως να, τώρα περνάς έξω απ' τον καθρέφτη ένα βήμα μετέωρα, αβέβαια στην αρχή αλλά στέ...

Γεια με λένε... δεν έχει σημασία ζω νέα κυψέλη μόνος εδώ και καιρό περιμένοντας μερικές φωτεινές μέρες μερικές γλυκές νύχτες που αν τις αθροίσεις φτάνουν δε φτάνουν τρεις - τέσσερις μήνες κι αυτό το λίγο χρόνο καμιά φορά μα από βιασύνη μα απ' την αγωνία να ζήσουμε τώρα ό,τι δεν ζήσαμε αυτό το λίγο χρόνο μπορώ να τον κάνω ακόμα λιγότερο λάθη, λάθη εντάξει ναι δεν μπορείς να είσαι σε όλα ανά πάσα στιγμή... αλλά όταν συνειδητοποιείς πού μπορούν να φέρουν τα λάθη συνήθως αργά απλά σκέφτεσαι με τρόμο τι κάνω τι πάω να κάνω μήπως έχω ξεμάθει να ζω κανονικά; ζωή κατακερματισμένη ένα κομμάτι εδώ άλλο εκεί να προσπαθείς να συνθέτεις βαθιά μέσα στην ψυχή μου ή ό,τι  άλλο λέμε "ψυχή" ξέρω πως υπάρχεις ζεις, σκέφτεσαι, νιώθεις γυναίκα που κι εσύ παλεύεις με όλα τα μισά να τρέξουμε να προλάβουμε να κατακτήσουμε να ζήσουμε, επιτέλους, στιγμές που να τις κάνουμε αιώνιες έκσταση πάθος όσο πιο πολύ όσο πιο πλήρες να παίρνεις τ...

Σοκολάτα θα σε ξαναβρώ θα σε γευτώ ξανά με λεμόνι θα σε περιχύσω έτσι για να κεντάει λίγο στη γλώσσα γλυκό και ξινό θα σε ξετυλίξω αργά στην αρχή λαίμαργα μετά ξέρω πως η απόλαυση δεν βιάζεται άσε να κυλήσει αργά νωχελικά να κατακλύσει όλους τους κάλυκες μετά θα τη βουτήξω μέσα σ' ένα αλμυρό  διάλυμα θα μουσκέψω τα χείλη μου αργά και με τη γλώσσα θα θέλω να κερδίσω κάθε όριο που κρύβεται και μου το φυλάς ξέρω για να ξετυλίξω όλα τα φύλλα φτάνοντας έπειτα μέχρι τον πυρήνα χαμένος οριστικά μέσα στη φλόγα ανοίγοντας ένα νέο μονοπάτι τόσο γνώριμο αλλά και αναπάντεχο μαζί προσμετρώντας το πέρας με κομμένη την ανάσα φίλα με τώρα και θα γίνομαι αυτό που θέλεις στα χέρια σου δεν έχω άλλο τίποτα να ζητήσω παρά να γίνομαι το παιχνίδι σου ναι, παίζουμε σοβαρά σαν μεγάλα παιδιά η καμπύλη της μέσης να με σφίγγεις κι άλλο έτσι να μένεις και τώρα και μετά όσο και να το πω ό,τι και να γράψω φτωχό, μισό, αδύναμο αδύνατον να δικαιο...