Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Bob

Έζησα
μία καλή ζωή
πηρα αγάπη, φροντίδα
έγνοια
και μερικές ξυλιές στον ποπό
όταν έκανα μικροαταξίες
μην θυμώνεις
που φεύγω τώρα
έτσι πρέπει να γίνει 
ξέρω πως όταν έρθει η ώρα
δεν θα μ' αφήσεις να πονάω
σε εμπιστεύομαι
σ' αγαπώ
είμαι τυχερή
που κάποια μέρα είδες
τη φωτογραφία μου
σ' εκείνο το pet
κι ήρθες και με πήρες
Η διαδρομή μου 
Νέος Κόσμος- Κυψέλη
τελευταία στάση
Άγιος Παντελεήμων 
νομίζεις ότι δεν γνώρισα
τη γιαγιά
πάτησα όμως 
εκεί που πάτησε
κι έχω τη μυρωδιά της
γι΄αυτό και δεν ανέβαινα ποτέ
στην πολυθρόνα της
κράτησε ωστόσο
και μια γωνίτσα στο σπίτι σου
ποιος ξέρει
ίσως κάποια μέρα
ένα μακρινό ξαδερφάκι μου 
έρθει να τη ζεστάνει 
στη θέση μου
Σ' αφήνω τώρω
Με τρυφερές "κουτουλιές"
Η Bob σου




Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα