Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ξοδεύοντας

Ασκούμαι συστηματικά
στις νεκρολογίες
είναι μια δεξιότητα
που αποκτάται
συν τω χρόνω
νομίζω πως σταδιακά
τελειποιούμαι στο είδος
και με την επιμέλεια
που διακατέχει
όσους διαπρέπουν στην τέχνη αυτή
ίσως θα έπρεπε
να φροντίσω εγκαίρως
και τη δική μου
διότι η κλεψύδρα
δεν γυρνά ανάποδα
κι ούτε μπορείς να πεις
πόση είναι η άμμος
που απομένει
και πόσος κόπος
πόσα δάκρυα
πόση ελπίδα
και τ' αποτέλεσμα;
τίποτα παραπάνω
μηδέ ένας κόκκος ακόμα
που θα κυλήσει και θα χαθεί
μαζί με το φως το τελευταίο
μάταια σημάδια βάζω στην ακτή
να μην χαθώ
ήδη η παλίρροια
με σθένος με παρασέρνει
και πόσος κόπος
πόση προσμονή
πόσες διαψεύσεις
γιατί;
για μια βόλτα στον ήλιο
ισορροπώντας στο δίκυκλο
κι όσο μπροστά πηγαίνω
τόσο να βλέπω στους καθρέφτες
το δρόμο που ως εδώ ξοδεύτηκε
ισορροπώντας
σ' ενα παρόν επισφαλές
και ανερμήνευτο


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά