Μικρό

μικρό μου

κράτησε σφιχτά

αυτή η αγκαλιά

δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά

αφέσου με εμπιστοσύνη

κλείσε τα ματάκια σου

και άσε τα ποδαράκια σου

ανέμελα να παίζουνε

σαν να είμαστε στην παραλία

χαρούμενοι και ξέγνοιαστοι

πώς μας αφήνεις έτσι

ποιος θεός

ποιος θα μας φέρει ποτέ πίσω

στην πρώτη αγκαλιά

με τα χειλάκια ακόμα

υγρά από το πρώτο γάλα

πόσο λυπάμαι να ξερες

πόσο λυπάμαι για όλα όσα

μια μέρα

θα χαθούν μέσα

σε θολές αναμνήσεις

αξεδιάλυτες  παιδικές

που μια ζωή 

θα μας στοιχειώνουνε

θα πεταγόμαστε τότε

ιδρωμένοι και ξέπνοοι

ένα άλμα πίσω

βουτιά στις πρώτες μέρες

στις απαρχές

την πρώτης

άδολης 

κι ανυποψίαστης

αγάπης