Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

αναζητώντας την αιτία

Ο Μιχαήλ Άγγελος
ήταν θλιμμένος
σας ένας σκοτεινός νάνος
που ταξιδεύει
μέσα στο κρύο
του τέλος του χρόνου
νόμιζα πως
κάποιες αποφάσεις
θα ήταν αρκετές
για να αλλάξω
τη ζωή του
τίποτα ωστόσο
δεν έπραξα σωστά
κόλλησα
σε έναν πάκο χαρτιά
και έμενα εκεί
μέχρι που
έχασα πια
το πρόσωπό μου
και κυκλοφορώ
τυφλός βλέπων
ή αδιόρατα ξέρεις
διακριτικός
ένα θρόισμα
θα μπορούσε να με συντρίψει
μεμιάς
έριξα πίσω
το δίχτυ μου
στη σκοτεινή ύλη
και πήρα το δρόμο της επιστροφής
για να σκεφτώ πάλι
την αιτία
όλης αυτής της θλίψης
νόμιζα πως
θα μπορούσα να επικυρώσω
μια αλήθεια
κι ωστόσο
έρχομαι αδυσώπητα
αντιμέτωπος
με αυτό
το ερωτηματικό βλέμμα
ή μήπως...
μήπως να είναι περιφρόνηση
και οίκτος
δεν ξέρω
δεν το ερμήνευσα
αλλά ακόμα
δέκα ώρες μετά
αναμετριέμαι κι αναρωτιέμαι
ποια να είναι η αιτία
εσείς λέτε
στο θλιμμένο βλέμμα
του Μχαήλ Άγγελου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά