define

Γι' αυτούς
που γίνονται όλα
και το καταλαβαίνετε
ποτέ δεν καταλαβαίνετε
ό,τι και να πω
ποιος θα μ' ακούσει
ποιος θ' ακούει
σε πέντε σε δέκα
σε δεκαπέντε
πρέπει
αυτό ακούγοντας
συνέχεια
μέσα στο κεφάλι μου
σαν τα αρχαία καύκαλα'
των ανασκαφών
που σκάνε μύτη
στο αιώνιο φως
ένα αποπνικτικό μεσημέρι
κι όσοι έρχονται ακάλεστοι
στον ύπνο
τα σπίτια ανοίγουν διάπλατα
δεν ωφελεί το κλείδωμα
κανέναν δεν ωφέλησε ποτέ
[που είσαι, αν έχει νόημα να το λέω]
σαν τα σκυλάκια
που βγάζουν το κεφάλι τους
χαρούμενα έξω από το παράθυρο
έτσι να ζούμε
αρκεί;
είναι κι αυτό το σώμα
που βαραίνει γαμώτο
και κάμπτεται
στάσου ίσια μην καμπουριάζεις
πώς να λέω στα παιδιά μου
γι' αυτά που δεν έκανα
ούτε δάσκαλος
ούτε οδηγός
μου δώσανε να πλοηγήσω
κι εγώ
που δεν ξέρω καν
τι είναι μια πυξίδα
που δεν διαβάζω χάρτες
που ευχάριστα μονάχα
ξέρω να χάνομαι
κι όσο συσσωρεύονται οι λογαριασμοί
δεν θ' αυξάνει πάντοτε
αυτή η πίστωση
η ζωή ξεπληρώνεται
με λήθη
μόνο

Συγγνώμη για τις χαμηλές συχνότητες του Νοεμβρίου. Για ανταπόδοση αυτό το fucking brilliant commercial εν όψει και των Χριστουγέννων...