Ουρανός

...κι έχοντας προσκολληθεί
σταθερά
σε ένα σημείο
σ' ένα χρονικό αποτύπωμα
που έχει σάρκα
με προκαλεί κάθε μέρα'
σαν ένα σταυροδρόμι
απ' όπου πρέπει
να περάσεις
ή μία διάβαση
χωρίς σηματοδότη
ένα ποτάμι έρχεται σταθερά
ή μάλλον
η ανάμνηση μίας θάλασσας
των βράχων το αψύ άγγιγμα
να απλώνεσαι '
εκεί επάνω
σχεδόν Δεκέμβριος
όχι ότι έχει σημασία
όπως ποτέ δεν είχε
εξάλλου
απλώς
αρκετά ώριμοι πια
με το βάρος
της επωνυμίας
είναι δύσκολο πια
αν όχι και ακατόρθωτο
να χλευάζεις
το χρόνο
στέκοντας σαν τον ακροβάτη
μήτε πίσω
να μπορείς να πας
αλλά και πόσα βήματα απομένουν
από την άβυσσο
στα δύο ημισφαίρια
παραμένω προσηλωμένος
με τη δύναμη του πιστού
που ξέρει όμως
γιατί πιστεύει
όχι από αδυναμία
αλλά
από
ταύτιση βαθιά
από την κατάργηση
του διχασμού
που φέρνει
ηδονή και τελειότητα
χαρά και απόγνωση
περίφερε λοιπόν
μ' επίγνωση και πυρετό
και με μάτια που κοιτάνε
βαθιά
ένωσέ με
απ' τα χείλη σου
κατευθείαν
στον πιο βαθύ
ουρανό

και η long version του tell me a tale, για όσους αγαπούν Michael Kiwanuka,,,