Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γι' αυτό

Ναι
η καρδιά υπερβάλλει
δεν ξέρεις πάντα
στο μυαλό
και στο σώμα
τι να συμβαίνει
ίσως να είμαστε
μόνοι
ίσως και όχι
πέρασαν χρόνια
κι ακόμα δεν κατάλαβα
ό,τι έκανα
κι ό,τι κάνω
δεν γίνεται
χωρίς κόπο
δεν είναι εύκολο
ποτέ δεν ήταν
να σπάσεις τα δεσμά
να υψωθείς λίγο παραπάνω
δεν γίνεται χωρίς
τον ίλιγγο
χωρίς την αβέβαιη
ακροβασία
να κερδίζεις τι ζωή
βήμα το βήμα
να βγαίνεις
απ' τον σκληρό μανδύα
του εαυτού
που όλο ζητά, ζητά
να είναι η ανταμοιβή σου
αυτό το μικρό βήμα
μη φοβηθείς
την ακροβασία
αν ξέρεις
να ζυγίζεις καλά
το πρέπει και
το θέλω
δεν έχω, να λες,
μόνο είμαι, είσαι
και ν' αναζητάς
αυτό το δύσκολο
είμαστε,
γιατί αλλιώς
μόνο είσαι, είμαι
πώς να το πω
δεν ξέρω αλλιώς
μόνο έναν τρόπο
έχω μάθει
μόνο αυτό ξέρω
να λέω μονότονα
αλλά να, αυτό
που έχει σημασία, τελικά,
είναι που θέλω
να νιώθω την ανάσα σου το βράδυ
και να έρχεται το πρωί
μια καινούρια μέρα
και να λες
θα μπορέσω και σήμερα
να μετρηθώ
με τον κόσμο
γιατί ξυπνάω δίπλα σου
μόνο γι' αυτό

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά