Συρτάρι

Σ' έχω στο συρτάρι μου
τακτικά διπλωμένη
μαζί με
τις βραδινές μου ονειροπολήσεις
στο μικρό δωμάτιο
που χωρά μια χαρά
τα σώματα
τις ανάσες
την έκσταση
και το γέλιο μας
ήταν κι εκείνη την άλλη φορά που
το κατάλαβες
πως δεν κοιμόμουν
όχι, μόνο ονειρευόμουνα στον ξύπνιο
μόνο,να,  ήθελα
ν αποθηκεύσω
μια στιγμή στο χρόνο
τη νύχτα
 εκείνη
που η καρδιά μου
χτυπούσε πιο γρήγορα
κι ακανόνιστα
απ' το συνηθισμένο
"έκτακτες συστολές"
το λένε
μείνε κι απόψε
το λέω
γι αυτό φροντίζω
να έχω πάντα
κάτι δικό σου φυλαγμένο
στο συρτάρι
όχι από ματαιοδοξία
ή θλίψη
αλλά για να μπορώ
έτσι μέσα στη μέρα
ν' αγγίζω
μερικές φορές
να φέρνω κοντά
στο δέρμα μου
κάτι από σένα
δεν το 'ξερα, βλέπεις,
ότι η οσφρητική μνήμη
είναι τόσο αιχμηρή
κι επίμονη
και ζητά τα δικά της,
όσο ακριβώς και
η απουσία σου
στο ενδιάμεσο
γι' αυτό, λοιπόν,
άφησέ μου κάτι
και την επόμενη φορά
κάτι
που να χωρά
ανάμεσα σε δυο ρούχα
σε δυο βράδια
σε δυο ζωές