Να δίνω

Κοίτα λίγο

κατά την ακτή

ίσως να διακρίνεις

τα ρεύματα

που διαχέονται μέσα μου

δεν μπαίνω στα βαθιά

γιατί φοβάμαι ότι

θα με παρασύρει

το ίδιο μου το αίμα

σε μία καταστροφή

τόσο ολοκληρωτική

σαν τον κύκλο

που κλείνει μέσα

όλες τις θανατερές ακτίνες

που από μια απόσταση

δίνουν ζωή

από κοντά

η αγάπη γίνεται κόλαση

καταστρέφει τα κύτταρά μας

ας φοράμε έναν μανδύα προστασίας

μία σύσπαση εδώ μία εκεί

μπορεί να μαρτυρούν'

αδυναμία

δεν ήμουν αρκετά σοφός

όπως νόμιζα

ότι έτσι γενήθηκα

πήρε λίγο παραπάνω χρόνο

να καταλάβω

και να συγχωρώ 

αυτό που μου λένε πως

είναι ο εαυτός

πίστεψέ με

δεν γνωρίζω περισσότερα

ποτέ δεν ήξερα

ίσως μαζί σου

να υπάρχει μια ευκαιρία

όχι να πετάξω από πάνω

όλη την κούραση

αυτό είναι δύσκολο πολύ

αλλά να μπορώ

να αγαπώ πια

χωρίς καμία ανταμοιβή

παρά μονάχα

να υπάρχω πια

γιατί  μπορώ να δίνω