είναι παιδί

είναι παιδί
ένα τρυφερό παιδί
που κοιτάζει βαθιά
ένα κορίτσι που βλέπει μέσα του
ένα αθώο παιδί
δεν ξέρει πως
οι άνθρωποι σκληραίνουν
οι γραμμές τους
γίνονται τραχιές
τα στόματα στεγνώνουν
τα χείλη πικραίνονται
το κορίτσι είναι το νερό
το απαλό χνούδι
από τους πρώτους σπόρους
που θα καρπίσουν
έχει μέσα του
μόνο καλοκαίρι
δεν λυπάται όταν βρέχει
γιατί
ξέρει μόνο
να ονειρεύεται
κλείνει τα μάτια
και χάνεται
σε όμορφα όνειρα
καλό μου κορίτσι
πώς μου σπαράζεις την καρδιά
πώς γίνεται να σ' αγαπώ
έξω απ' τον χρόνο
γιατί να πρέπει να ξέρω
τώρα πια
πως θα σε βρίσκω μόνο
αν κοιτάξω βαθιά
μέσα σ' αυτά τα μάτια
αν με αφήσουνε να δω
επάνω στο μάγουλό σου
το απαλό
για λίγο να μπορούσα
ν' αγγίξω τα χείλη
σιγά και με φόβο
να μην διαλύσω
σαν ξένος εισβολέας
μια στιγμή
τόσο ακέραιας πληρότητας
μέσα στον ίδιο της
τον κατοπτρισμό
καλύτερα από 'δω
από μιαν απόσταση
να σε παρατηρώ
και να γεμίζω την καρδιά μου
με θλίψη και αγάπη'
σ' αναλογίες ίσες
για ό,τι είναι
κι ότ,ι υπήρξε
και αιωρείται πια ελεύθερο
στο πουθενά για πάντα