να δούμε

κονταίνουν οι μέρες
κοντύναμε κι εμείς
ολοένα και πιο κάτω
πόσο πιο κάτω
μέχρι να μην υπάρχει πια
επίπεδο
παρά μόνο μία
μαύρη άβυσσος
που καταπίνει
τη μια ζωή
πίσω από την άλλη'
ξυπνώντας από εφιάλτες
αλλά μετά από λίγο πάλι
ξέροντας πως
είσαι ακόμα μέσα
σ' έναν μεγαλύτερο
χρειάζονται  πολλά βιβλία
για να καταναλώνονται
να μη μένει στιγμή
ελεύθερη σκέψη
μη δεσμευμένη μνήμη
πώς γίνεται
όλοι αυτοι΄
πώς τα καταφέρανε
αναρωτιέμαι
ή είναι μόνο υποκρισία
όλα καλά
που λένε
και δεν βαριέσαι
αλλά βαριέσαι
κι όπου και να πας
το ίδιο όνειρο
ασθματικά σε ακολουθεί
ή κι εσύ το ακολουθείς
κι όπως στις ταινίες
πέφτεις στις λάσπες
τρέχοντας
και....
αν δεν σηκωθείς πια
τι γίνεται μου λες
όταν
χωρίς άλλη δύναμη και θέληση
παραμείνεις πεσμένος κάτω
και πιο κάτω
πού είναι αυτοί που σηκώνονται
γιατί μας φλόμωσαν στο ψέμα
αν κολλήσεις εκεί κάτω
πάει κόλλησες
ποιον κοροϊδεύουν
κοίτα με
τι θα δεις
μη με κοιτάς
δεν έχω πια
την παλιά μου όψη
άλλαξε το δέρμα μου
καθώς σέρνομαι
και ξεσκίζω το πρόσωπό μου
στα βράχια'
άνω τελεία
να δούμε
να δούμε λέω
τι επίκειται
όσο ακόμα
είμαστε μέσα σ' αυτό
θέλοντας και μη
που λένε ζωή