Κόκκινο και μαύρο

Γυναίκα στο πλακόστρωτο
στα νερά με πόδια γυμνά
ραίνοντας την ευλογία
ο γλυκός πειρασμός
στα έγκατα που καίνε
και διψούν
κι άλλο
ν' ανοίγουν πηγάδια
ν' αναβλύζει από παντού
στα μαλλιά και στα χείλη
στο περίγραμμα του προσώπου
κάθομαι και παρατηρώ
τα χείλη που γεμίζουν πόθο
θέλω να καταγράφω
πώς ρέεις
κάθε σου σταγόνα
επάνω μου ξεχύνεται ορμητικά
σε καλπασμό ξέφρενο
όπως κάποτε
κάτω απ' το αέρινο ρούχο
χαϊδεύοντας τους αστραγάλους
κλείσε τα μάτια
και θ' ανεβώ μέσα ψηλά
θ΄σκάψω στο βράχο
να ξεπηδήσουνε πίδακες
για να σε χορτάσω
αχ κι είναι βάσανο
γλυκιά δοκιμασία
ο πόθος για τον πόθο σου
αγάπησέ με
σ' έναν άγριο χορό
να ξεχυθώ σαν θάλασσα
κι άλλη μια ακόμα
να σου χρωστώ