Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

trip

χθες
ήταν
ένας μαγικός κύκλος
ένα σχήμα 
το άχρονο
που δεν μετρά
διάρκεια
πώς, πότε, πόσο
χθες
εμεγαλύνθησαν Κύριε
χωρίς ίχνος βλασφημίας
το λέω
γιατί αυτά
είναι τα καλά έργα
τι μπορεί να είναι καλύτερο
και πιο αγαθό
για την ψυχή
απ' το να γίνεται το σώμα
δίοδος
για το ένα
το ανεξιχνίαστο
μυστήριο πράγμα
χθες
να υπάρχουμε μόνοι
σ' ένα διαρκές παρόν
σήμερα
τι λέω
απ' την επόμενη στιγμή
η κατάρα
η σκέψη μου
να τρέχει
πάντα ένα βήμα
πιο μπροστά
έτσι
μείναμε
μεθεορτάζοντες μετέωροι
σ' ένα τραπέζι
μπουχτισμένο 
απ' την πλησμονή του
ο έρωτας τρέφεται
με ψωμί και ήλιο
μεγάλοι άνθρωποι
κι ακόμα ακροπατάμε
ευτυχώς  λέω
ευτυχώς
που δεν γίναμε
λογιστές της ζωής
με την άκρη του ματιού
να μετράμε διαρκώς
το ισοζύγιο
ευτυχώς
που έχουμε 
για πιο σημαντικά
που είναι
κόκκινα βαμμένα νύχια
και χαμόγελο
που με κάνεις
να χάνω τον εαυτό μου
παρά όλα
του κόσμου 
τα μετρήσιμα
ευτυχώς
κι ευγνωμονώ
για το μικρό 
και ακριβό αυτό
κάθε φορά ταξίδι

όπου κλέβω τον τίτλο από ένα ωραίο RnB
κ αλλάζω τη studio με τη live version, κυρίως λόγω του απίστευτου ενθουσιασμού του drummer, που απογειώνει το rhythm section...









Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά