Ευλάβεια

υπνωτισμένοι
σε ομόκεντρους κύκλους
γυρίζουμε γύρω
από έναν εγωτικό
άξονα
οι μέρες φύγανε
σαν πουκάμισα
που φορέθηκαν
φόρεσα πάνω μου
όλη την οδύνη
των μίζερων λίγων
πώς να ανθίσει
μια ζωή
όταν συνθλίβεται
στον συν και το πλην
πρέπει ν' αποδείξω
όχι δεν πρέπει
ένα ανιστόρητο
φαύλο σενάριο
μόνο στα χέρια σου
στα πολύχρωμα
φορέματά σου
και στ' απαλά σου χείλη
ξανά θ' ανακαλύπτουμε
τη δυνατότητα
το γήινο και θερμό
με το άγγιγμα
μόνο με αυτό
μπορεί
να ενανθρωπιστούμε
μόνο με
άνευ όρων
παράδοση
στα υγρά περάσματα
μπορεί να βρούμε
ένα πέρασμα
προς τα μέσα
γιατί
το λεύτερο
είναι μέσα
το ωραίο
δεν είναι καμωμένο
με λέξεις
κορίτσια κι αγόρια
στους χυμούς
η ζωή μεστώνει
ένα ώριμο
κατακόκινο φρούτο
που λαχταρώ
να γευτώ
στα βελούδινα χείλη
μάτια μου
δεσμώτης σου
και λυτρωτής
εισέρχομαι
να μυηθώ
στην κρύπτη σου
ευλαβικά
ερρώμενος