Ανεκπαίδευτοι

 Ανεκπαίδευτοι στον έρωτα
ανεκπαίδευτοι στη λήθη

με δανεικά σώματα

που εξαρθρώνονται

σαν σπείρες διακίνησης

απαγορευμένων αισθήσεων

σε πολυσύχναστες πλατείες

φτάνουν οι απόηχοι

απ' τα λυπημένα σήμαντρα

μακρινών αναχωρητών

ψάχνω το φως

αυτό που τρεμοπαίζει μέσα μου

αντίκρυ στην καταιγίδα

σταθήκαμε μόνοι

όλοι κι ο καθένας

δεν βρέθηκε κανείς

ν' αναγγείλει τις νέες 

υπέροχες ψευδαισθήσεις

ένας σωρός από φράκταλ

ατάκτως εριμμένα

θα φτιάξω καφέ

και θα καθήσω να συμμαζέψω

τα χρόνια που αναζητούνται

τις μικρές στιγμές που έσβησαν

τις φωτεινές κηλίδες

των μακρινών αναμνήσεων

μήπως και φτιάξω

μια αντανάκλαση ζωής

που κάπως να υποφέρεται