Απροθυμία

Υποβάλλω 

τα μέγιστα πάθη μου

στο οικειοθελώς

βαδίζοντας

σε σκοτεινά βραχώδη όνειρα

αδιαπέραστα τα τείχη

που υψώνουμε

σηκώνοντας τους ώμους

μια καλή σκέψη

λίγο παρακάτω

κατακερματίζεται

λίγες φορές

λυσιτελούν

το πιο πολύ

που προχωρώ

το πιο βραχύ

που βρίσκω σε ορίζοντα

βρέξε με

και κρέμασέ με

θα χρειαστώ έναν καλό

γερό αγέρα

να με διαπεράσει

ως να διαπεράσω

το σφραγισμένο χείλος

ένα ανατροφοδοτούμενο

μία λούπα 

που δεν πάει ούτε μπροστά

ούτε και πίσω

παρά στο ίδιο σημείο

με σπουδή'

και καρτερία

ύστερα λες

πάει πέρασε μια ζωή

άλλοι ήτανε φευγάτοι

άλλοι αποσύρθηκαν

μα το περισσότερο

που μείναμε στάσιμοι

μεταεξεταστέοι στον χρόνο

στον τόπο

που αδυνατούν

μέσα από μια 

υγιή διέξοδο

που γερνάνε δύσκολα

απρόθυμα