σκοτεινός ταξιδιώτης

Αναίρεση

στρατιές λεηλατημένες

κάνε με όπως ήμουν

με τα μικρά παιδιά

στα μικρά τους λίκνα

καμία υποψία

κανένας υπαινιγμός

άλλοτε

χρόνια του μακάριου τίποτα

ή μήπως ήταν όλα

τ' απομεσήμερα

στην αυλή 

το παιδικό το βάρος

φέροντας μ' ευχαρίστηση

τώρα στους ώμους

με τον σταυρό

το χαλασμένο νερό

ήρθανε χρόνοι

τυραννίας

μιλούσαμε

μέσα από χαραμάδες

στέλνοντας σήματα

σε διαστήματα κανονικά

γίναμε καλοί

στον να μην υποφέρουμε πια

λίγο μόνο

αναζητώντας

ο ένας τον άλλον

κι αυτή είναι 

η αληθινή συνωμοσία

του μάταια ξοδεμένου χρόνου

σαν να γίνεται μνήμη

πριν απ' τη μνήμη

σαν το στεκούμενο νερό

με τα παράξενα βρύα

και τα κοάζοντα

φωνήεντα

των πνιγηρών λειμώνων

-