Αρκεί

δεν ήταν εύκολα
ποτέ δεν ήταν
το μόνο που ζήτησα
ήταν μια καθαρή μέρα
ένα ξημέρωμα διάφανο
να βλέπεις ως πέρα
στα νησιά
έτσι που να λες
μια δρασκελιά τόπος είναι
πώς χωράνε τόσες ψυχές
ίσως είναι
από τα βάθη της θάλασσας
ίσως και πιο κοντά
απ' το μπαλκόνι μου
μέχρι τον κήπο σου
θα μπορούσα να περάσω έτσι
όλο τον υπόλοιπο καιρό
ταξιδεύεις, φεύγεις
ωραία και καλά
όλα τούτα
αν καταλήγουν
σε μιαν αυλή με δέντρα
θα περνάω τον καιρό
ξεκουράζοντας τα μάτια μου
σε σένα
δεν θα χρειάζεται
να βλέπω πιο πέρα
ως εκεί
εξάλλου,
δεν ήμουνα ποτέ
για τα μεγάλα πράγματα
ήθελα πάντοτε το λίγο
το στριμωγμένο
το περιορισμένο
μέσα στα όρια των χεριών
μια αγκαλιά τόπος
είναι αρκετός