Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από μέσα

αναζητά
το σώμα
τα νεύρα
οι μύες
η μνήμη τους
το ζωντανό παλλόμενο
ζεστό
ρεύματα σπασμών
και ρυάκια ηλεκτρισμού
διαπερνούν υγρά
από τα μέσα
διασπείρονται
έγινες
ο οικείος μου
ζήτησα μετά\
να μην υπάρξω αλλιώς
παρά μονάχα
λίγο να πλαγιάσω
να πάψω
οτιδήποτε
καμία σκέψη
καμία πράξη
ή εντύπωση
ούτε θα βγάλω
από πάνω μου
την ουσία σου
στα δάχτυλά μου
θα τη γεύομαι
λαίμαργα
είναι παράξενο
δεν έχω
καμία άλλη
καλύτερη γεύση
και διψώ
γι αυτό
τα χείλη
κι η γλώσσα
ο ουρανίσκος
τα λεπτά σου φύλλα
στάζουν μέσα μου
όλη τη δροσιά
μιας πρώιμης άνοιξης
μη σε ξεγελούν
ο σκληρός βοριάς
και το σύννεφο
το επίμονο
είναι το σκηνικό πέρασμα
απ' το σκοτεινό
στο γλυκό το φως
που χύνεται
από τις γρίλιες
όσο και να τις κλείνω
γιατί ρέει
ελεύθερα
από τα μέσα
δεν το νιώθεις;

απόψε φόρος τιμής στον σιωπηλό άγγελο







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά