Αποτυπώματα

Ας λέμε το ναι
δεν κοστίζει τίποτα
να ενδώσουμε
στα θέλγητρα
μιας καλής μέρας
γιατί σήμερα ήταν
αύριο ίσως όχι
κοιτώ κοντά
πολύ κοντά
όχι γιατί είμαι κοντόθωρος
αλλά γιατί
προσπαθώ συνειδητά
να σε καταχωρίσω
αποταμιεύοντας σταθερά
ήχο, σώμα, χρώμα
έξαψη των φωνηέντων
τοκίζοντας το συναίσθημα
μόνο στις ηδονές
εδώ είμαστε
γνώριμοι εμείς
εδώ γυρνάμε
για να ξεκουραστούμε
δέρμα στο δέρμα
αποτυπώματα
επάνω μας
από αυτά που
εγγράφονται βαθιά
και δεν γίνεται
να σβηστούν
παρά μόνο εάν
νεκρωθεί
αυτό το δέρμα
και σβηστούν  όλες
οι υποδόριες δονήσεις
εσύ
περγαμηνή αισθήσεων
ανεξίτηλη γραφή
του νοήματος
με το σώμα
που εράται

Ωδή και πάλι στη δροσιά της νιότης. Αλλά καλύτερα ακόμα, να μεγαλώνουμε ωραία...