στην αποβάθρα

Στην αποβάθρα
στέκεται
κάποιοι γεννήθηκαν
έχοντας ρίζες
παρατηρώντας
σε λίγο
φτάνει το ένα δρομολόγιο
οι αφίξεις των αγαπημένων
αγκαλιές
που ανοίγουν
και κλείνουν
σαν φωλιές νεοσσών
τα φιλιά
η ζεστασιά των χειλιών
η απαλότης
και το γλύκος το αψύ
στα δάχτυλα
που ανιχνεύουν
σαν ιχνηλάτες το πεδίο
γλιστρώντας απαλά
με το ημίφωτο
στα ημίκλειστα μάτια
που ονειερεύονται
το όνειρο του ξυπνητού
και με ανάσα κοφτή
με ανάσα βαθιά
ο αέρας να αιωρείται
να τυλίγει τα σώματα
λικνίζοντας τρυφερά και άγρια
και γοργά
κι έπειτα σιγότερα
πριν την τελική έκβαση
πριν το βαθύ έλεος
της διάττορης έκστασης
στην πλατφόρμα
έχεις καιρό πολύ
να σκέφτεσαι
όσο έρχονται και φεύγουνε
αγκαλιές ανοίγουν
αγκαλιές αφήνονται
χέρια μένουν μετέωρα
στόματα ανοίγονται βουβά
ανασαίνοντας το κρύο
που εισδύει
κάτω απ' τα μανίκια
κάποιοι ήρθανε
με ρίζες
κάποιοι ρίχνουν
το τελευταίο θολό φως
πριν έρθει το ξημέρωμα
με το χιόνι