ερμητικά

Την αυγή
μια θάλασσα πηχτή
που αραιώνει
με το κρύο
με το σίδερο που πονά
και τα άφωνα όνειρα
του μεσοδιαστήματος
ας μη μας βρει
στα ξύπνια παραμιλητά μας
ας συντροφέψουμε αλλήλους
σ' αυτή την ώρα
της έλευσης
της αναχώρησης
να είναι δύσκολα τα χρόνια
να εύχεται κανείς
όσο περισσότερο
έχεις συνείδηση
τα πράγματα υποφέρουν
από την παρουσία μας
τα δάχτυλά σου
τη μέσα ορμή
των χειλιών σου
αυτά έχω μόνο
να δηλώσω
και ατέλειωτες
σκληρές φαντασίες
θα πρωταγωνιστείς
πάντοτε εγώ
θα είμαι ο πιο
πιστός σου θεατής
κάνε για μένα
δώσε κι άλλο
στη χαρά
άγνωστες ηδονές
θα σε χορταίνω
κι ας μην ξέρεις
όλα όσα κάνεις
τα 'χω δικά μου
ερμητικά
κλεισμένα