Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είπες

Είπες
πράγματα σημαντικά
απ' αυτά
που μπορεί
να καθορίσουν
μία ζωή
είπες
με τα πιο καθαρά
και διαυγή λόγια
αψιμυθίωτη ειλικρίνεια
με εναργείς
χειρονομίες  και
πράξεις
απτά σωματικά
πράματα που
δεν βιώνονται αλλιώς
πώς να αντιληφθούμε
παρά μόνο
με τα χέρια
στο νου συγκεράζοντας
ανάσες
άγγιγμα
ρυθμό
κορυφές και
μεγαλόπρεπες παύσεις
άλματα
και πτήσεις
έπειτα είδα πως ταξιδεύαμε
με μια σιγουριά
και τη βεβαιότητα του προορισμού
ένιωσα πιο πολύ
παρά άκουσα
όσα είπες
το σπίτι μου
το σπίτι που
δεν ήταν πια δικό μου
αδειανό
παντού νερά και υγρασία
έπρεπε
ν' ανοίξω τις πόρτες
στο κρύο
για να στεγνώσει
μία λίμνη
κάτω από το κρεβάτι
έξω περιμένουμε
το πρώτο χιόνι
μέσα μου αντηχείς
και ζω πια
με το λόγο σου
που πάνω μου κρατάω
σαν ζεστό ψωμί
μου γέμισαν το στόμα
τα φιλιά σου
και ξεκινώ τη μέρα μου
στέρεα πατώντας
στα δικά σου λόγια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά