Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κανονικά

Εάν ξυπνούσες
και ήσουν
ένας
κανονικός
άνθρωπος
που ζούσε
μια
κανονική ζωή
με κανονικά
καθορισμένα
όρια
σε κανονικές
συνθήκες
γνωρίζοντας
πολύ καλά
πως
ό,τι
διαφεύγει
αυτών
είναι
αντίθετο
στους κανόνες
και τηρώντας
αυτούς
πιστά
και απαρέγκλιτα
δεν θα
σε γνώριζα
θα ήσουν ένας
βουβός
εφιάλτης
μια διαδρομή
χωρίς τέλος
χωρίς ανάσα
χωρίς έξοδο
μια φυλακή
και άλλη μία
κι άλλη
μέσα στην άλλη
και πάει λέγοντας
Ευτυχώς,
τους εφιάλτες μας
τους ζούμε μέρα
κι έτσι
δεν χρειάζεται
να τους αναμασάμε
και στον ύπνο
Ευτυχώς,
είμαστε καθαροί
από
ελπίδα
Ευτυχώς,
όλα κανονικά.
Πλην ενός
Που δεν χωρεί
δεν υποχωρεί
δεν κομπορρημονεί
δεν ασχημονεί
δεν ορρωδεί:
του ενός
που είναι δύο
και του δύο
που είναι ένα
Χωρίς κανόνες
όρους
και όρια
Ανέκαθεν
άχρονοι
άναρχοι
άμετροι
και λεύτεροι
οι εραστές



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά