Ημών

Δεν ξέρω
αν είναι
μια χαραυγή
μια ξαστεριά
Βλέπω συχνά
αστρικά σινιάλα
στον ουρανό
κι αναρωτιέμαι:
χορεύουν
οι ψυχές,
οι ποιητές
ρίχνουν το δίχτυ
ή πενθούν
οι νύχτες
για το έναστρο
πάθος;
Θέ μου,
συγχώρα
τους αναμάρτητους
αυτούς που
δεν λύγισαν
γιατί ποτέ
δε νικήθηκαν
απ' το θεριό
της ανάγκης
ή απ' τα αγκάθι
του έρωτα
δεν μάτωσαν
Συχώρα με
που μνημονεύω
θάλασσες
κι ορίζοντες
μακρινούς
Άπιαστους
ανέμους
σκορπίσματα
της μοίρας
απόκρημνους
πόθους
Ελέησον
και σώσον
τους φόβους
ημών