Ημιτελές

Πόσες ζωές να ζω
Να περιφέρω το σώμα μου
με άλλο πρόσωπο
που προσαρμόζεται
κάθε φορά
με απίστευτη, δε, ευκολία
στου καθένα την ανάγκη
και προαίρεση
(Πόσο καλά
μαθαίνουμε
να μη φαινόμαστε
πίσω απ' τους άλλους)
Πόσες συνήθειες
να κουβαλάω
για αυτούς που θέλουνε
να λένε
πως με ξέρουν
Τάχα γνωρίζοντας
πολύ περισσότερα
απ' όσα κρύβει
μια υπεκφυγή
Μια παύση
Μια αμήχανη σιωπή
Γιατί υπάρχουν
κι οι σιωπές
οι άλλες
Οι μεστές
Οι δυσάρεστες
Οι σιωπές
που
ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ
Που ζητούν
Που εντείνουν
την αγωνία
Προανάκρουσμα,
λες,
για το πέρασμα
απ' τις ζωές
των άλλων
στη ζωή
που κάπου
εκκρεμεί
ημιτελής

(Με αφορμή μια σχετική συζήτηση)

Από τη Σωτηρία, στην εστέτ Νεοϋορκέζα μιας εσωστρεφούς, παλιάς, μα όχι ξεχασμένης εφηβείας.