Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Mine

Αλήθεια μου και ψέμα μου
τα λόγια τα σπασμένα μου
να υψώνω, να γκρεμίζομαι
στο σώμα σου να ορίζομαι
Αγάπη μου τα πάθη μου
το στέμμα και τ' αγκάθι μου
μια νύχτα εμείς που ζήσαμε
και τα χαμένα σβήσαμε
Tα σβήσαμε


Ακροβατώντας πάντα
σε γνώριμα και ξένα
σε πολιτείες
με άγνωστες φωνές
με ανθρώπους
με θάλασσες και άμμο
με τον καπνό
την αυγή
και τα ξενύχτια
το κρύο
τις άσκοπες κουβέντες
τις αγρύπνιες
τους άγριους χειμώνες
τους επιβάτες
που φορτώνεσαι
τις βαριές, βαριές αποσκευές
here she comes
θα 'μαι ο καθρέφτης σου
θα 'μαι ο ύπνος σου
το βγαλμένο make up
κι η κούρασή σου
το ξημέρωμα
τα γυαλιά σου στο τραπέζι
το ποτήρι
και το κερί
που 'χει σωθεί

Αλήθεια μου και ψέμα μου
τα λόγια τα σπασμένα μου
να υψώνω, να γκρεμίζομαι
στο σώμα σου να ορίζομαι
Αγάπη μου τα πάθη μου
το στέμμα και τ' αγκάθι μου
μια νύχτα εμείς που ζήσαμε
και τα χαμένα σβήσαμε
Tα σβήσαμε









Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά