Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

όλα καλά

κι  όλο επιστρέφουν
χλευάζοντας τον χρόνο
κατοικούνε μέσα εδώ'
το σπίτι μας το μοιραζόμαστε
με τις μνήμες
οι αποσκευές μας πάντα περιέχουν
ό,τι μοιάζει για τους άλλους περιττό
αίφνης
κοίτα να δεις πώς ορίζονται εκ νέου τα πράγματα:
περπατάς χωρίς σκοπό κανένα
κι απ' τα ανοιχτό παράθυρο
ένας ισόγειος τόπος 
γνώριμος και οικείος
κοντινός και μακρινός
η φοντανιέρα στο τραπέζι
στο σερβάν η πορσελάνη
τα κάδρα στο σαλόνι
μικροαστικά τοπία
νεκρά κι ανύπαρκτα
όλα πλυμένα καθαρά
ταχτοποιημένα
που ούτε καν η απουσία των ενοίκων
μπορεί να διαταράξει
την τάξη των
το καναρίνι στο κλουβί
η γάτα στο περβάζι
όλα καλά
όλα καλά
να μνημονεύετε σας λέω
συχνά
ν' αναζητάτε
στους  σκοτεινούς έλικες
της βαθειάς αποτρόπαιας συνείδησης
ν αναζητάτε την αλήθεια
μέσα στα άθλια και τιποτένια
αλλιώς
φίλε μου
πες πως δεν έζησες
παρά μονάχα σύρθηκες δω χάμου
κι ούτε και νοιάστηκε κανείς
για τούτο
έχουν σημασία αυτά τα απλά να μνημονεύονται:
τα μήλα στη φρουτιέρα
τα σεμεδάκια στην τηλεόραση
το καναρίνι στο κλουβί
η γάτα στο περβάζι
κι όλα καλά
όλα καλά











Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά