Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το αλάτι

είναι μια χαρά
κι όλα τα νιώθω
με την ένταση των στιγμών
ούτε ψιμύθια 
ούτε υποσχέσεις
μόνο τώρα
όσα η θάλασσα
σκορπάει στο κορμί
με χαρά θα λυτρωνόμασταν
δίνοντας απλόχερα
και παίρνοντας
μ΄ ευγνωμοσύνη
για το παντοτινό
του λίγου
που απλώνεται απάνω μας
διαχέοντας
μεστωμένους πόθους
με την αφή οδηγώντας
εκεί που όλα βρίσκουν
τον τέλειο σκοπό
αρμονικά δεμένα
και ζυγισμένα
γι' αυτό
έξω απ' αυτή τη ζέση
περπατώ στα τυφλά
χωρίς επίγνωση 
της κάθε κίνησης
της κάθε ανάσας
ένα αυτόματο
καθημερνή διεκπεραίωση
δεν ζητώ τίποτε άλλο
παρά την πλήρωση
μια θάλασσα αγκαλιά
στα βότσαλα επάνω
μέσα στις κρυφές σπηλιές
στις κόγχες του κορμιού
στις απόκρυφες πτυχές
αγγίζοντας
και πριν να έρθει ο χορτασμός
παρατείνοντας  περαιτέρω
τη δυνατότητα
την πιθανότητα
η ανάγκη που γίνεται τροφή
για το σώμα και την ψυχή
να εγκολπωθεί
το κάθε ταιριαστό μαζί
μείνε
λίγο ακόμα
να παραταθεί
αυτή η εξαίσια προσμονή
για λίγο πιο μετά
που θα γυρίσουμε
χωρίς να βγάλουμε από πάνω
το αλάτι του πόθου

συνεχίζουμε με ταξιδιάρικη διάθεση κι άλλο ένα υπέροχο live του Pat Metheny


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά