Αγάπη

τα λόγια είναι φυλλώματα

πυκνά ή αραιά

διαθλώντας το φως

είναι οδοδείκτες

σε οροσειρές και χαντάκια

άλλοτε αρκούν'

άλλοτε περισσεύουν

οι ευχές είναι

λεπτά κελύφη

απροσδιόριστων γεννήσεων

να τις πάρεις μαζί σου

να τις έχεις για βάρος

ή παρηγοριά

μανάδες

με στέρφες αγκαλιές

λησμονημένοι σκοποί

που ακόμα ωστόσο

αχνοφέγγουν

στων καιρών

την παράταιρη συγκομιδή

δεν κάνει

μέρες που είναι

να λέμε κι έναν

καλόβουλο λόγο

Παναγιά,

στο πιο μικρό

και ταπεινό ξωκλήσι

υπάρχει

ό,τι πιο όμορφο

κι αληθινό θυμάμαι

με το κερί και με το λάδι ζυμωμένες

οι αναμνήσεις αυτές

κρατάω το παιδί

πάρτε εσείς

απ' τα υπόλοιπα σκορπίσματα

και συνταιριάστε με

κατά πως θέλετε

σαν τον μικρό

ανυπεράσπιστο Χριστό

τον μετανάστη των αιώνων

αγαπήστε

άνευ όρων

αν τολμάτε